1.  Σταματήστε να ξοδέψετε χρόνο με τους λάθος ανθρώπους. - Η ζωή είναι πολύ μικρή για να περνάτε το χρόνο σας με ανθρώπους που σας ξεζουμίζουν. Αν κάποιος σας θέλει στη ζωή του, τότε θα δημιουργήσει χώρο για εσάς. Δεν θα πρέπει αγωνίζεστε για αυτόν τον χώρο. Ποτέ, μην επιβάλετε την παρουσία σας σε κάποιον που δεν βλέπει την αξία σας. Και να θυμάστε, δεν είναι οι άνθρωποι που στέκονται στο πλευρό σας όταν είστε στο καλύτερό σας, αλλά αυτοί που στέκονται δίπλα σας όταν είστε στη χειρότερη φάση της ζωής σας αυτοί που είναι αληθινοί φίλοι.

2.  Σταματήστε να τρέχετε μακριά από τα προβλήματά σας. - Αντιμετωπίστε τα.
Όχι, δεν θα είναι εύκολο. Δεν υπάρχει άτομο στον κόσμο, ικανό για άψογο χειρισμό κάθε γροθιάς του ρίχνεται από την ζωή. Κανείς δεν είναι σε θέση να λύσει άμεσα τα προβλήματα που του εμφανίζονται. Δεν λειτουργούν έτσι τα πράγματα. Στην πραγματικότητα, ταραζόμαστε, λυπούμαστε, αγχωνόμαστε, πονάμε, σκοντάφτουμε και πέφτουμε. Αυτός όμως είναι ο τρόπος που εμπειρικά μαθαίνουμε από την ζωή - να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα, να μάθουμε, να προσαρμοστούμε, και να τα λύνουμε με την πάροδο του χρόνου. Αυτή η διαδικασία είναι που μας διαμορφώνει ως άτομα.

3.  Σταματήστε να λέτε ψέματα στον εαυτό σας. – Μπορείτε, εφόσον το επιλέξετε, να λέτε ψέματα σε  οποιονδήποτε άλλο γύρω σας, αλλά δεν μπορείτε να λέτε ψέματα στον εαυτό σας. Η ζωή μπορεί να βελτιωθεί μόνο όταν είμαστε ανοιχτοί στις πιθανότητες και έτοιμοι να διακινδυνέψουμε να ανατρέψουμε αυτά που θεωρούμε δεδομένα, και το πρώτο και πιο δύσκολο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να διακινδυνεύσουμε να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας.

4.  Σταματήστε να βάζετε τις δικές σας ανάγκες σε δεύτερη μοίρα. - Το πιο επώδυνο πράγμα είναι να χάσετε τον εαυτό σας στη διαδικασία του να δίνεστε σε κάποιους - που δεν το αξίζουν κιόλας - πάρα πολύ, ξεχνώντας ότι κι εσείς είσαστε ένα πολύτιμο και σπουδαίο άτομο. Ναι, να βοηθάτε τους άλλους!, Αλλά να βοηθάτε και τον εαυτό σας. Εάν υπήρξε ποτέ μια στιγμή να ακολουθήσετε το πάθος σας και να κάνετε κάτι που είναι σημαντικό για σας, εκείνη η στιγμή είναι τώρα.
  
5. Σταματήστε να προσπαθείτε να γίνετε κάτι που δεν είστε. - Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στη ζωή είναι να είστε ο εαυτός σας σε έναν κόσμο που προσπαθεί να σας κάνει όπως είναι όλοι οι άλλοι. Κάποια θα είναι πάντα πιο όμορφη, κάποιος θα είναι πάντα πιο έξυπνος, κάποιοι θα είναι πάντα νεότεροι, αλλά ποτέ δεν θα είναι εσείς! Μην προσπαθείτε να αλλάξετε απλά και μόνο για να είστε αρεστοί σε κάποιους. Να είστε ο εαυτός σας και θα βρεθούν οι κατάλληλοι ανθρώποι που θα σας αγαπήσουν και θα σας δεχθούν για αυτό που είστε πραγματικά.

6.  Σταματήστε να προσπαθείτε να κρατηθείτε από το παρελθόν. - Δεν μπορείτε να ξεκινήσετε το επόμενο κεφάλαιο της ζωής σας, αν ξαναδιαβάζετε διαρκώς το προηγούμενο.

7.   Σταματήστε να φοβάστε να κάνετε λάθος. – Όταν κάνετε κάτι, ακόμη κι αν αυτό είναι λάθος, είναι τουλάχιστον δέκα φορές πιο παραγωγικό από το να μην κάνετε τίποτα. Κάθε επιτυχία κουβαλάει ένα τεράστιο ίχνος από αποτυχίες πίσω της, κάθε αποτυχία οδηγεί προς την επιτυχία. Από τα λάθη μαθαίνουμε πως υπάρχουν κι άλλοι τρόποι, ανοίγει το μυαλό μας και τελικά οδηγούμαστε στις καλύτερες δυνατές λύσεις. Για να μάθεις να σηκώνεσαι πρέπει πρώτα να πέσεις.
   
8.   Σταματήστε να υποβιβάζετε τον εαυτό σας για τα παλαιά λάθη. – Μπορεί να αγαπήσατε το λάθος άτομο και να κλαίτε για τα λάθος πράγματα, αλλά όσο άσχημα κι αν εξελιχθούν τα πράγματα, ένα πράγμα είναι σίγουρο, τα λάθη μας θα μας βοηθήσουν να βρούμε το πρόσωπο και τα πράγματα που είναι σωστά για εμάς. Όλοι μας κάνουμε λάθη, δίνουμε αγώνες, ακόμη και μετανιώνουμε για πράγματα που κάναμε στο παρελθόν μας. Αλλά είστε εδώ τώρα με τη δύναμη να διαμορφώσετε την ημέρα σας και το μέλλον σας. Κάθε πράγμα που έχει συμβεί στη ζωή σας έχει συμβεί ώστε να προετοιμασθείτε για την επόμενη σημαντική στιγμή που ίσως ακόμη δεν έχει έρθει.
   
9.   Σταματήστε να προσπαθείτε να αγοράσετε την ευτυχία. - Πολλά από τα πράγματα που επιθυμούμε κοστίζουν πολλά λεφτά και ακόμη κι όταν τα αποκτήσουμε η χαρά που μας προκαλούν είναι προσωρινή. Η αλήθεια είναι, ότι τα πράγματα που πραγματικά μας ικανοποιούν είναι εντελώς δωρεάν – η αγάπη, το γέλιο, ένα ηλιόλουστο χειμωνιάτικο πρωινό, μια βόλτα στο πάρκο και η προσωπική εργασία για τα πράγματα που μας εμπνέουν. Όλα αυτά μας κάνουν πραγματικά ευτυχισμένους και τα αποτελέσματά τους δεν είναι εφήμερα.
   
10.   Σταματήστε να αναζητάτε αποκλειστικά σε άλλους την ευτυχία. - Εάν δεν είστε ευχαριστημένοι με το ποιοι είστε στο εσωτερικό, δεν θα είσαστε  ευτυχισμένοι ποτέ σε μια μακροχρόνια σχέση με κάποιον άλλο. Θα πρέπει να δημιουργήσετε κάποια στοιχειώδη σταθερότητα στη ζωή σας προτού να μπορέσετε να τη μοιραστείτε με κάποιον άλλο.
   
11.   Σταματήστε να είστε σε αδράνεια. - Μην αναλύετε διαρκώς και πάρα πολύ τα πράγματα γιατί θα δημιουργήσετε ένα πρόβλημα που δεν ήταν καν εκεί εξ αρχής. Αξιολογήστε τις καταστάσεις και αναλάβετε αποφασιστική δράση. Δεν μπορείτε να αλλάξετε αυτό που αρνείστε να αντιμετωπίσετε. Η επίτευξη προόδου περιλαμβάνει πάντα κάποιο ρίσκο!
   
12.   Σταματήστε να σκέφτεστε ότι δεν είστε έτοιμοι. - Κανείς δεν νιώθει ποτέ 100% έτοιμος, όταν παρουσιάζεται στην ζωή του κάποια ευκαιρία. Όλες οι μεγάλες ευκαιρίες στη ζωή μας, μας αναγκάζουν να ξεπεράσουμε τις ζώνες άνεσής μας, κι αυτό σημαίνει ότι δεν νιώθουμε εντελώς άνετα από την πρώτη στιγμή.
   
13.   Σταματήστε να είσαστε σε σχέσεις για τους λάθος λόγους. – Οι Σχέσεις πρέπει να επιλέγονται με σύνεση. Είναι καλύτερα να είσαι μόνος σου, από το να είσαι σε κακή σχέση. Αν κάτι είναι να γίνει, θα συμβεί - το σωστό χρόνο, με το σωστό πρόσωπο, και για τον καλύτερο λόγο. Ερωτευτείτε όταν είστε έτοιμοι, κι όχι όταν αισθάνεστε μόνοι.
   
14.   Σταματήστε να απορρίπτετε νέες σχέσεις μόνο και μόνο επειδή η παλιά δεν λειτούργησε. - Στη ζωή θα συνειδητοποιήσετε ότι υπάρχει ένας σκοπός για τον καθένα που θα συναντήσετε. Μερικοί θα σας κριτικάρουν, κάποιοι θα σας χρησιμοποιήσουν και κάποιοι θα σας διδάξουν. Αλλά το πιο σημαντικό, κάποιοι θα φέρουν στο φως τον καλύτερο εαυτό σας.
   
15.   Σταματήστε να προσπαθείτε να ανταγωνιζόσαστε όλους τους άλλους. - Μην ανησυχείτε για το τι κάνουν οι άλλοι καλύτερα από εσάς. Επικεντρωθείτε στο να ξεπεράσετε τα δικά σας ρεκόρ. Η επιτυχία είναι μια διαρκής “μάχη”ανάμεσα σε εσάς και τον εαυτό σας μόνο. Συνεργασία είναι η λέξη κλειδί.
   
16.   Σταματήστε να ζηλεύετε τους άλλους. - Η ζήλια είναι η τέχνη της μέτρησης των ικανοτήτων κάποιου άλλου και όχι των δικών σας. Αναρωτηθείτε λοιπόν: «Τι είναι κάτι που έχω κι ο καθένας θέλει;» θα ανακαλύψετε πολλά για τον εαυτό σας.
   
17.   Σταματήστε να διαμαρτύρεστε και να στεναχωριέστε για τον εαυτό σας. - Οι δυσκολίες στη ζωή έρχονται για έναν και μόνο λόγο – για να μετατοπιστεί η πορεία σας σε μια κατεύθυνση που θα σημαίνει κάτι για εσάς. Δεν μπορείτε να το δείτε ή να καταλάβετε τα πάντα τη στιγμή που συμβαίνουν, και αυτό μπορεί να είναι σκληρό. Αλλά συλλογισθείτε αυτές τις δυσκολίες που συνέβησαν  σε σας στο παρελθόν. Συχνά θα δείτε ότι τελικά σας οδηγήσαν σε ένα καλύτερο μέρος, πρόσωπο ή κατάσταση του νου. Έτσι χαμόγελο! Ας γνωρίσουν όλοι ότι σήμερα είστε πολύ πιο δυνατοί από ότι ήσασταν χθες, και θα είστε.
   
18.   Σταματήστε να κρατάτε κακίες - Μην ζείτε τη ζωή σας με το μίσος στην καρδιά σας. Θα καταλήξετε πληγώσετε τον εαυτό σας περισσότερο από εκείνους που «μισείτε». Η συγχώρεση δεν είναι να λες, «Ό,τι κι αν μου έκανες σε συγχωρώ» Είναι να λες, «Ό,τι κι αν μου έκανες, δεν πρόκειται να αφήσω να καταστρέψει την ευτυχία μου για πάντα.» Συγχώρεση είναι η απάντηση ... να μπορείς να αφήνεις πίσω, να βρίσκεις ειρήνη, να απελευθερώνεις τον εαυτό σου! Και να θυμάστε, η συγχώρεση δεν είναι μόνο για τους άλλους ανθρώπους, είναι και για σας. Αν πρέπει, συγχωρούμε τον εαυτό μας, ώστε να προχωρήσουμε και να προσπαθήσουμε να κάνουμε κάτι καλύτερο την επόμενη φορά.
   
19.  Σταματήστε να αφήνετε τους άλλους να σας φέρνουν κάτω στο επίπεδό τους. - Να αρνείστε  να υποβαθμίσετε τις αξίες και τις προδιαγραφές σας ώστε να τα ‘χετε καλά με αυτούς που αρνούνται να ανεβάσουν τις δικές τους.
   
20.   Σταματήστε να σπαταλάτε χρόνο εξηγώντας τον εαυτό σας στους άλλους. - Οι πραγματικοί φίλοι σας δεν το χρειάζονται και οι εχθροί σας δεν θα σας πιστέψουν έτσι κι αλλιώς.
   
21.   Σταματήστε να κάνετε τα ίδια πράγματα ξανά και ξανά, χωρίς διάλειμμα. - Ο χρόνος για να πάρετε μια βαθιά αναπνοή είναι όταν δεν έχετε χρόνο για να το κάνετε. Αν συνεχίζετε να κάνετε αυτό που κάνετε, θα συνεχίσετε να παίρνετε αυτό που παίρνετε. Μερικές φορές χρειάζεται απόσταση για να δούμε τα πράγματα καθαρά.   

22.   Σταματήστε στη θέα της ομορφιάς των μικρών στιγμών. - Απολαύστε τα μικρά πράγματα, γιατί μια μέρα θα μπορέσετε να κοιτάξετε πίσω και να ανακαλύψετε ότι ήταν μεγάλα πράγματα. Το καλύτερο μέρος της ζωής σας θα είναι το μικρό, ανώνυμες μικρές στιγμές που περνάτε χαμογελώντας με κάποιον που έχει σημασία για εσάς.
   
23.  Σταματήστε να προσπαθείτε να κάνετε τα πράγματα τέλεια. - Στον πραγματικό κόσμο δεν επιβραβεύονται οι τελειομανείς, αλλά αυτοί που κάνουν πράγματα. Τίποτα στον πραγματικό κόσμο δεν είναι τέλειο.
   
24.  Σταματήστε να ακολουθείτε το εύκολο μονοπάτι. - Η ζωή δεν είναι εύκολη, ειδικά όταν θέλετε να επιτύχετε κάτι που αξίζει τον κόπο. Μην πάρετε τον εύκολο δρόμο. Κάντε κάτι εξαιρετικό, έστω κι αν αυτό γίνει για μια φορά.
   
25.  Σταματήστε να ενεργείτε σαν όλα είναι καλά και όταν δεν είναι. - Είναι εντάξει να καταρρέουμε για λίγο. Δεν χρειάζεται πάντα να προσποιούμαστε ότι είμαστε δυνατοί, και δεν χρειάζεται συνεχώς να αποδεικνύουμε ότι όλα πάνε καλά. Δεν πρέπει να ασχολούμαστε με το τι οι άλλοι άνθρωποι σκέφτονται όταν κλαίμε – μερικές φορές το κλάμα είναι υγεία. Όσο πιο γρήγορα το κάνετε, τόσο πιο γρήγορα θα είστε σε θέση να χαμογελάσετε και πάλι.
   
26.  Σταματήστε να κατηγορείτε τους άλλους για τα προβλήματά σας. - Ο βαθμός στον οποίο μπορείτε να επιτύχετε τα όνειρά σας εξαρτάται από το βαθμό στον οποίο έχετε αναλάβει την ευθύνη για τη ζωή σας. Όταν κατηγορείτε  τους άλλους για το τι περνάτε, αρνείστε την ευθύνη – και τους παρέχετε τη δύναμη να σας εξουσιάζουν.
  
27.  Σταματήστε να προσπαθείτε να είστε τα πάντα σε όλους. - Κάτι τέτοιο είναι αδύνατο, και η προσπάθεια μόνο θα σας «κάψει». Αλλά το να κάνετε ένα άτομο να χαμογελάει, μπορεί πραγματικά να αλλάξει τον κόσμο! Ίσως όχι ολόκληρο τον κόσμο κι όχι αμέσως, αλλά το δικό τους σίγουρα κι αυτό θα κάνει κι εσάς ευτυχισμένους.
   
28.  Σταματήστε να ανησυχείτε τόσο πολύ. – Η πολύ ανησυχία δεν βοήθησε ποτέ πραγματικά κανέναν να μην ανησυχεί! Ένας τρόπος για να ελέγξετε αν αξίζει να ανησυχείτε για κάτι είναι να αναρωτηθείτε αυτήν την ερώτηση: «Θα με απασχολεί αυτό το θέμα σε ένα χρόνο;  σε τρία;  σε πέντε χρόνια; "Αν όχι, τότε δεν αξίζει να ανησυχείτε για αυτό.
   
29.  Σταματήστε να εστιάζετε σε ό, τι δεν θέλετε να συμβεί. - Εστιάστε σε αυτό που θέλετε να συμβεί. Η Θετική σκέψη βρίσκεται στην αρχή της κάθε επιτυχίας. Αν ξυπνάτε κάθε πρωί με τη σκέψη ότι κάτι υπέροχο θα συμβεί στη ζωή σας σήμερα, και δώσετε ιδιαίτερη προσοχή, συχνά θα διαπιστώσετε ότι έχετε δίκιο.
   
30.  Σταματήστε να είστε αχάριστοι. - Δεν έχει σημασία πόσο καλά ή κακά νομίζετε ότι είσαστε, πρέπει να ξυπνάτε κάθε μέρα ευγνώμονες για τη ζωή σας. Κάποιος κάπου αλλού απεγνωσμένα παλεύει για τη δική του. Αντί να σκεφτόσαστε τι χάνετε, προσπαθήστε να σκεφτόσαστε αυτό που έχετε, και που κάποιοι άλλοι δεν έχουν και θα ήθελαν να μπορούσαν να έχουν.

Ζούμε πάνω σε έναν πλανήτη που δημιουργήθηκε πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια και ταξιδεύει στο διάστημα σε έναν διαρκή χορό γύρω από τον Ήλιο με ταχύτητα 924.704 χιλιόμετρα την ώρα.

Η Γη (και όλοι οι υπόλοιποι πλανήτες) δημιουργήθηκε από τα απομεινάρια του νέφους αερίων από το οποίο δημιουργήθηκε ο Ήλιος.

 
Οι περισσότεροι πόροι του πλανήτη, είτε μιλάμε για νερό, για ορυκτά ή για οτιδήποτε άλλο είναι συγκεκριμένοι και δεν ανανεώνονται.
Η ατμόσφαιρα του πλανήτη και το νερό βρίσκονται σε μια αμοιβαία σχέση διαρκούς αλληλοκάθαρσης, το δε πετρέλαιο που αποτελεί την ραχοκοκαλιά της παγκόσμιας οικονομίας δημιουργήθηκε με την πάροδο όλων αυτών των δισεκατομμυρίων χρόνων και η αναπλήρωση του είναι τόσο αργή που είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη.

Ο πλανήτης μας λοιπόν έχει όρια, βρίσκεται μες την μέση του πουθενά και οι πόροι του στους οποίους στηρίζεται ολόκληρος ο ανθρώπινος πολιτισμός δεν είναι ανεξάντλητοι.

Εδώ λοιπόν εμφανίζεται το παράδοξο της συνεχούς οικονομικής ανάπτυξης.

Αν βρισκόμασταν σε έναν κόσμο όπου οι ρυθμοί ανανέωσης των πόρων ήταν διαρκείς τότε θα ήταν λογικό να μιλάμε για συνεχιζόμενη ανάπτυξη.

Εφόσον όμως δεν βρισκόμαστε ούτε κατά διάνοια σε έναν τέτοιο κόσμο, είναι εντελώς παράλογο να μιλάμε για τέτοιου είδους οικονομία, για την ακρίβεια η συγκεκριμένη πρακτική που εφαρμόζεται σήμερα από όλα τα κράτη του κόσμου θα πρέπει να χαρακτηριστεί ως αντι-οικονομία.

Ουσιαστικά το οικονομικό μας σύστημα είναι απολύτως αποσυνδεδεμένο από τις  διεργασίες του φυσικού κόσμου, ένα χαρακτηριστικό το οποίο μπορεί μόνο να οδηγήσει σε περαιτέρω προβλήματα.
Κάθε συσκευή, κάθε μηχανή, κάθε σπίτι, κάθε φάρμακο, κάθε αντικείμενο που μπορεί κανείς να προμηθευτεί προέρχεται από αυτούς τους πεπερασμένους πόρους.

Για πόσο ακόμα θα μπορούμε να μιλάμε για συνεχή ανάπτυξη, παίζοντας το παιχνίδι του χρηματοπιστωτικού συστήματος το οποίο για να υπάρξει προϋποθέτει την διαρκή κατανάλωση περισσότερων αγαθών, δεν το γνωρίζω, το μόνο σίγουρο είναι ότι εκ των πραγμάτων κάποια στιγμή θα καταρρεύσει.
Στο σημερινό χρηματοπιστωτικό οικονομικό σύστημα είναι τεχνικά αδύνατο να καλυφθούν οι ανάγκες όλων των ανθρώπων, το οικονομικό παιχνίδι που παγκοσμίως παίζεται εις βάρος των περισσοτέρων ανθρώπων πάνω σε τούτο τον πλανήτη απλά δεν έχει σχεδιαστεί για να επιτρέπει σε όλους να ζήσουν και να ευημερήσουν, είναι ένα σύστημα όπου νικάς ή χάνεις, ανεξάρτητα από την κατάσταση του φυσικού κόσμου και το τι είμαστε σε θέση να παράγουμε και να επιτύχουμε τεχνικά.

Δεν πιστεύω ότι το παρόν οικονομικό σύστημα θα καταρρεύσει λόγο των εγγενών  αδικιών που δημιουργεί ως σύστημα αυτό κάθε αυτό, εννοώντας την ταξική διαστρωμάτωση, τους διαχωρισμούς, τους πολέμους κλπ,  γιατί ο κόσμος έχει γεννηθεί μέσα σε αυτό το στρεβλό σύστημα και έχει μάθει να μη το αμφισβητεί και να το αποδέχεται ως φυσιολογικό. 

Δυστυχώς πρώτα θα επέλθει η σημαντική φθορά του υλικού μας  κόσμου, η έλλειψη των πόρων θα είναι εκείνη που θα οδηγήσει την ανθρωπότητα σε νέες, πιο λογικές κατευθύνσεις.

Αυτό όμως – ευτυχώς - σημαίνει, ότι το οικονομικό σύστημα που με νύχια και με δόντια στηρίζεται από τις απανταχού ηγεσίες του κόσμου καταρρέει εκ των έσω.

Αν εμείς οι άνθρωποι θέλουμε να επιβιώσουμε θα πρέπει να αντιληφθούμε την πραγματική κατάσταση έτσι όπως ακριβώς είναι κι όχι όπως ένα απαρχαιωμένο οικονομικό σύστημα θέλει να είναι. 
Θα πρέπει να είμαστε ανοιχτοί σε νέες ιδέες και προτάσεις. Να διαφυλάξουμε τον πεπερασμένο μας πλανήτη για τις επόμενες γενιές και να στρέψουμε την προσοχή μας προς τον φυσικό κόσμο που εκ των πραγμάτων υπαγορεύει την κατεύθυνση στη οποία πρέπει να κινηθούμε.

Το τέλος της διαρκούς «οικονομικής ανάπτυξης» θα σημάνει την αρχή ενός πιο ανθρώπινου κόσμου και τελικά ίσως, έστω και αργά, μας επιτρέψει σαν είδος να χρησιμοποιούμε τη φράση «έλλογο ον» κι αυτό να σημαίνει πραγματικά αυτό που εννοεί.




Νίκος Φασόλας

‘Υπόθεση διαζύγιο’. Οι περισσότεροι άνθρωποι υποθέτουν ότι ένα πρόσωπο που έχει κολλήσει σε έναν κακό γάμο έχει δύο επιλογές: ή να μείνει παντρεμένο και μίζερο ή να πάρει ένα διαζύγιο και να γίνει πιο ευτυχισμένο. Αλλά τώρα έρχονται τα ευρήματα από την πρώτη επιστημονική μελέτη που ασχολήθηκε ποτέ με αυτό το θέμα, και το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει η ομάδα κορυφαίων επιστημόνων για θέματα οικογένειας με επικεφαλής την κοινωνιολόγο του Πανεπιστημίου του Σικάγο, Linda Waite, είναι ότι δεν βρέθηκε κανένα στοιχείο ότι οι δυστυχισμένοι παντρεμένοι ενήλικες που χώρισαν, ήταν πιο ευτυχισμένοι από τους δυστυχισμένους παντρεμένους που έμειναν παντρεμένοι.

Τελικά είμαστε μια κοινωνία εθισμένη σε "παυσίπονα", δεν εξηγείται διαφορετικά αυτή η κατρακύλα που βιώνουμε καθημερινά σε όλα τα επίπεδα.

Δεν φταίμε εμείς, δεν φταίνε εκείνοι....κανείς δεν φταίει, αυτή η έκφραση πρέπει να αρχίσει να σβήνεται από το μυαλό μας γιατί ουσιαστικά δεν υφίσταται τέτοιο θέμα.

Όλοι κάπως μάθαμε, ξεκινώντας από την παιδική ηλικία φτάνοντας στην ωριμότητα παίρνοντας τις περισσότερες φορές μονοπάτια που άλλοι έχουν προδιαγράψει για εμάς.
Μονοπάτια όπου με τον έναν η με τον άλλο τρόπο έχουμε αναγκαστεί μέσα από αυτό το φαύλο κοινωνικό σύστημα να νομίζουμε ότι επιλέγουμε.

Πως φτάνουμε σε αυτή την δήθεν επιλογή; παίρνοντας ότι υπάρχει διαθέσιμο. Διαθέσιμο είτε σαν ένα σύστημα αξιών που προκύπτει μέσα από το περιβάλλον, είτε σαν σύστημα αξιών που είναι προϊόν μιας επαναλαμβανόμενης κατήχησης.

Στην παρούσα φάση, αλλά και τα τελευταία 50 χρόνια, διαθέσιμο είναι ένα σύστημα ιδεών και αξιών που μας φέρνουν αντιμέτωπους τον ένα με τον άλλο, που μας μαθαίνει από μικρούς στο να βάζουμε διαρκώς ταμπέλες και να ασκούμε κριτική στους πάντες και τα πάντα. Ένα σύστημα αξιών που θέλει του ανθρώπους επιφανειακούς...όχι απλά θέλει...αλλά κάνει και τα πάντα για να είναι έτσι.


Νιώθουμε όλοι απίστευτη μοναξιά.
Είμαστε μια βαθιά άρρωστη κοινωνία.


Δυστυχώς, το σημερινό σύστημα αξιών δεν έχει τίποτα να δώσει για να βρούμε σαν κοινωνία την υγεία μας και γι'αυτό μας ποτίζει διαρκώς "παυσίπονα".

Ίσως το πιο κοινότυπο "παυσίπονο" από όλα, είναι αυτό της κατανάλωσης και της συγκέντρωσης υλικών αγαθών, που στο 80% των περιπτώσεων δεν τα έχουμε και ανάγκη.

Πάρτε ένα οποιοδήποτε παράδειγμα, ας πούμε την αγορά ενός καινούργιου αυτοκίνητου, μας κάνει να αισθανόμαστε σπουδαίοι, ωραίοι, χαρούμενοι και πλήρεις...το φιξάρισμα όμως δεν διαρκεί πολύ, συνήθως μέχρι το πρώτο ψιλοτρακάρισμα ή το τρίτο πλύσιμο, για μερικούς - λιγότερο φανατικούς χρήστες - η "δόση" τους διαρκεί ακόμη λιγότερο και χάνει την ισχύ της στο πρώτο κουτσούλισμα του αλεξήνεμου.

Το ίδιο ισχύει και με τα ρούχα, τα αρώματα, τα κοσμήματα, τα έπιπλα...πολλοί από εμάς δε φτάνουμε στο σημείο να αποκτούμε και συναισθηματική σχέση με αυτά, αποκτούν "συναισθηματική αξία" ή τουλάχιστον πρέπει να αποκτήσουν μέχρι την επόμενη "δόση".

Αν νομίζετε ότι τα ναρκωτικά που παίρνουν τα παιδιά μας σήμερα είναι απίστευτα εθιστικά, ξανασκεφτείτε το την επόμενη φορά που θα αναζητήσετε το "παυσιπονάκι" σας.

Το επόμενο ισχυρότατο "παυσίπονο", το οποίο όπως και το προηγούμενο δεν θεραπεύει αλλά καταπραΰνει προσωρινά τους "πόνους" της βαριά άρρωστης κοινωνίας μας, δίδεται σε χάπια των 3 - 4 - 5 χρόνων και λέγεται Δημοκρατία - συχνά δε, συνδέεται με ένα εισπνεόμενο παυσίπονο που ονομάζεται ελευθερία.
Οι "γιατροί" του σημερινού συστήματος αξιών ποτέ δεν δίνουν το ένα χωρίς το άλλο. Για την ακρίβεια, μας έχουν διαμορφώσει έτσι ώστε να τα θεωρούμε σχεδόν συνώνυμα ή ταυτόσημα.


Αναρωτιέμαι όμως, πότε ήταν η τελευταία φορά που ελεύθερα επέλεξα κάτι μέσα σε τούτη τη σύγχρονη δημοκρατία; ή μήπως αυτό δεν συνέβη ποτέ; ...για κάτσε να σκεφτώ....χμμ....

Δεν διάλεξα εγώ το πρώτο μου αυτοκίνητο, ούτε το πρώτο μου σπίτι, σίγουρα δεν διάλεξα εγώ το μαιευτήριο που γεννήθηκε η κόρη μου, ούτε το σχολείο που πηγαίνει, τώρα που το σκέφτομαι κανείς γονιός δεν το κάνει.

Δεν τα διάλεξα, αλλά αναγκαστικά οδηγήθηκα εκεί με βάση την τσέπη μου. Όλα αυτά εξαρτώνται από την αγοραστική δυνατότητα του καθενός από εμάς, οπότε η επιλογή μας δεν έχει να κάνει με το πόσο ελεύθεροι ήμαστε και σίγουρα δεν έχει να κάνει με το τι πραγματικά έχουμε ανάγκη ώστε να έχουμε ένα υψηλό βιωτικό επίπεδο διαβίωσης.
Οι ελεύθερες επιλογές μας στο παρόν σύστημα έχουν να κάνουν με το πόσα λεφτά μπορούμε να πληρώσουμε!!! αυτό είναι που διαμορφώνει και το εύρος της ελευθερίας του καθενός από εμάς.

Καταλήγω λοιπόν στο λογικό συμπέρασμα ότι η απόλυτη "αξία" της σύγχρονης κοινωνίας μας -το χρήμα, είναι αυτό που καθορίζει της κατά τα άλλα "ελεύθερες" επιλογές μας.


Το χρήμα είναι αυτό που ορίζει το περιβάλλον μας κι αυτό είναι που κινεί τα νήματα.
Φαίνεται λοιπόν πως όλοι ζούμε σε αυτό το πραγματικά μονολιθικό και δικτατορικό περιβάλλον. Ακόμα και οι πολιτικοί, αυτοί που εξ' ορισμού αντιπροσωπεύουν την "Δημοκρατία" υπόκεινται σε αυτό το περιβάλλον, είναι αναγκασμένοι εκ τον πραγμάτων να μην μπορούν να παρέχουν λύσεις στα προβλήματα των ανθρώπων καθώς βρίσκονται δέσμιοι στο ίδιο σύστημα με τους υπόλοιπους. Σε κάποιον ή σε κάποιους χρωστάνε! και οι επιλογές τους δεν έχουν να κάνουν με το τι θα ήθελαν να κάνουν αλλά με το τι τους επιτρέπεται να κάνουν.

Σε μια πιο υγιή κοινωνία, αυτό που καθορίζει πραγματικά την ελευθερία μας είναι μόνο το φυσικό περιβάλλον, οι πόροι που μας παρέχει και οι φυσικοί νόμοι που διέπουν και εμάς ως αναπόσπαστο κομμάτι αυτού του περιβάλλοντος.

Έτσι λοιπόν καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρξε πότε, και δεν θα υπάρξει, πραγματική δημοκρατία σε ένα σύστημα που χρησιμοποιεί το χρήμα ως μέσο υπαγόρευσης των "ελεύθερων" επιλογών των ανθρώπων.
Αν το καταλάβουμε αυτό, ίσως να έχουμε κάνει το πρώτο βήμα προς την θεραπεία της άρρωστης κοινωνίας μας.


Άλλο ισχυρό "παυσίπονο" αποτελούν τα σκουπίδια που μας σερβίρουν τα ΜΜΕ με κάθε τρόπο. Δυστυχώς αυτά έχουν και πολλές παρενέργειες. Επηρεάζουν το μυαλό μας και τον τρόπο σκέψης μας, την αισθητική μας και αποχαυνώνουν το κέντρο της έλλογης σκέψης του εγκεφάλου. Βγαίνουν σε πολλές μορφές και συνήθως τιτλοφορούνται ως ψυχαγωγικά προγράμματα.

Κάθε φορά που κάποιο τέτοιο "ψυχαγωγικού" τύπου πρόγραμμα χτυπάει τα κόκκινα στις μετρήσεις τηλεθέασης, χτυπάει και το καμπανάκι της εντατικής για την κοινωνία μας. 


Κάθε φορά που κάποιο παιδί χάνει δυο ώρες από την ζωή του βλέποντας "τέρατα" στην στην λεγόμενη "παιδική ζώνη" δημιουργεί μέτρα και σταθμά για το τι είναι ωραίο, τι είναι πραγματικό και αποκτά εντέλει μια στρεβλή ιδέα για το τι είναι όμορφο και σπουδαίο σε τούτο τον κόσμο.
Μην σας φανεί παράξενο όταν αργότερα, μπροστά σε μια υπέροχη ανατολή ή ένα πανέμορφο δειλινό, το παιδί σας παραμείνει παγερά αδιάφορο.


Τα ΜΜΕ επίσης διαθέτουν και γερές δόσεις φόβου μέσα από τα "ενημερωτικά" τους προγράμματα ώστε να σιγουρεύονται ότι θα επιλέγουμε διαρκώς τα "ψυχαγωγικά" τους προγράμματα.


Τέλος, για να μην το κουράσω κι άλλο, ισχυρά παυσίπονα, με τεράστια διάρκεια ζωής αποτελούν και όλες οι μεγάλες θρησκευτικές εορτές.
Υπάρχουν για να δίνουν στον κόσμο μια παραμορφωμένη αντίληψη της πραγματικότητας.
Μας οδηγούν στο να εναποθέσουμε τις ελπίδες και τις τύχες μας στα χέρια κάποιου άλλου, κάποιου που μαγικά - και πάντα αόρατα - θα μπορεί-ίσως-μάλλον να επέμβει την τελευταία στιγμή και να μας σώσει από τα προβλήματα μας.
Θαμπωμένοι από τα δήθεν μηνύματα αγάπης και αδελφοσύνης, (πάντα στα λόγια και ποτέ στην πράξη), τις μέρες αυτών των εορτών ξανά-μοιράζονται η ψεύτικες ελπίδες μιας καλύτερης ζωής στους ανθρώπους.
Δυστυχώς, ακόμα κι αυτές λειτουργώντας μέσα σε ένα άρρωστο κοινωνικό περιβάλλον δεν είναι τίποτε άλλο από καταναλωτικά πάρτι.
Και σορρυ που το λέω αλλά δεν θα έρθει κανείς να μας σώσει.


Παυσίπονα, painkillers, καταπρυντικά...πείτε τα όπως θέλετε.
Ένα είναι το μόνο σίγουρο, ότι κανείς μας δεν θα έδινε σε έναν καρκινοπαθή μια απλή ασπιρίνη με σκοπό να τον θεραπεύσει.

Φάρμακα για να θεραπευτούμε, υπήρχαν και υπάρχουν.
Χρειάζεται όμως ένας νέος τρόπος σκέψης για να τα εφαρμόσουμε στον "ασθενή".

Το πρώτο βήμα για να αρχίσουν να χορηγούνται αυτά τα φάρμακα σε γερές δόσεις ώστε να θεραπευτεί η άρρωστη κοινωνία μας είναι να πούμε όλοι μαζί, όχι άλλα "παυσίπονα"...

Μερικά ερωτήματα προκύπτουν για την εφαρμογή μιας Άμεσης Δημοκρατίας στην παρούσα κοινωνικο/πολιτική φάση.

• Πως θα εξασφαλισθεί η συμμετοχή;
• Πως θα εξασφαλισθεί το υψηλό κοινωνικό γίγνεσθαι αλλά και η σχετικές γνώσεις αυτών που συμμετέχουν;
• Ποιος θα είναι ο τρόπος διεξαγωγής ψηφοφοριών (internet; κάλπες;)
• Θα πρέπει να καταργηθούν τα κόμματα;
• Ποιος θα ελέγχει τα αποτελέσματα;

Και πολλά άλλα ερωτήματα προκύπτουν.

Για να πετύχει μια άμεση δημοκρατία θα πρέπει να πληρούνται κάποιες προϋποθέσεις, διαφορετικά, εύκολα και χωρίς να το πάρει κανείς είδηση ομάδες ατόμων, συμφερόντων κλπ, μπορούν να καπηλευτούν και αυτόν τον τύπο Δημοκρατίας.


Δυστυχώς εκείνοι που ασχολήθηκαν τα τελευταία 100 χρόνια με την πολιτική, φρόντισαν είτε με την ασχετοσύνη τους, είτε επί τούτης να δημιουργήσουν μια κοινωνία αμόρφωτων (κι όχι αναγκαστικά με την ακαδημαϊκή έννοια) ανθρώπων, έτσι ώστε να μπορούν να τους χειραγωγούν ανάλογα με τις εκάστοτε πολιτικές τους προθέσεις ή τα πολιτικό-οικονομικά τους συμφέροντα.


Αν σήμερα εφαρμόζαμε την Άμεση δημοκρατία, θα αποκλείονταν μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων που απαρτίζουν την κοινωνία.

Πρέπει να καταλάβουμε ότι όλοι οι άνθρωποι δεν έχουν τις ίδιες αντιλήψεις κι αυτό δεν οφείλεται σε κάποιον υψηλό η χαμηλό δείκτη νοημοσύνης αλλά στο περιβάλλον στο οποίο έχουν διαμορφωθεί και μεγαλώσει ή εργάζονται.

Η αντίληψη ενός εργαζόμενου στον τομέα της πληροφορικής μπορεί να απέχει παρασάγγας από εκείνη του γεωργού, όπως και εκείνη της νοικοκυράς από του ναυτεργάτη στα ναυπηγία κλπ.


Αυτό που όλοι από κοινού μοιράζονται δεν είναι θέμα αντίληψης αλλά στυγνής πραγματικότητας και είναι ότι όλοι νιώθουν (και ουσιαστικά είναι) αδικημένοι από την παρούσα κατάσταση κι από τους παρόντες θεσμούς.


Δεν είναι λοιπόν θέμα συμμετοχής σε ένα νέο πολίτευμα, είναι θέμα συμμέτοχης σε μια δίκαιη και βιώσιμη κοινωνία.


Ίσως θα πρέπει να αφήσουμε για λίγο καιρό ακόμα στην άκρη την υπόθεση της άμεσης δημοκρατίας, τουλάχιστον όχι έτσι όπως την φαντάζονται κάποιοι ή τουλάχιστον έως ότου το γνωσιακό επίπεδο αλλά και το συναίσθημα ευθύνης στο σύνολο της κοινωνίας μας να έχει ανέβει αρκετά παραπάνω από ότι είναι σήμερα, κάτι που θα εξασφάλιζε την μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή.


Ο πρωταρχικός μας στόχος θα πρέπει να είναι η εξάλειψη της αδικίας και των αιτιών που την δημιουργούν.

Το παρόν σύστημα έχει αποτύχει γιατί βασίζεται σε μια απαρχαιωμένη οικονομία θεωρώ όμως ότι τα πρώτα βήματα εξυγίανσης και εκμηδένισης του κοινού αισθήματος της αδικίας, ίσως και μετάβασης σε ένα εντελώς διαφορετικό κοινωνικό σύστημα, θα πρέπει να προκύπτουν μέσα από της πραγματικές ανάγκες τις κοινωνίας και να έχουν ρεαλιστικές εφαρμόσιμες προεκτάσεις.

Αν σήμερα εφαρμοζόταν η "Άμεση δημοκρατία" το 90% (ίσως και παραπάνω) της κοινωνίας θα αποκλειόταν...κάνοντας ετσι ευκολότερη την μεταβαση στην "Οχλοκρατία"

Συμπληρώνοντας και κάτι για το τέλος....δεν υπήρξε ποτε, ουτε πρόκειται να υπάρξει, πραγματική δημοκρατία σε μια χρηματοπιστωτική οικονομία.

σκεφτείτε το.

Του Δημήτρη Καζάκη - οικονομολόγου, αναλυτή.

Ορισμένοι ρωτούν, μα είναι σωστό και δίκαιο να μην πληρώσουμε τα δανεικά της χώρας; Δεν είναι παραβίαση των έννομων συμβατικών υποχρεώσεων του ελληνικού κράτους απέναντι σ’ εκείνους που το έχουν δανείσει; Δεν αποτελεί παραβίαση της έννοιας του κράτους δικαίου;

Καταρχάς σχετικά με την έννοια του δικαίου.

Ο Αριστοτέλης έλεγε στα Πολιτικά (Βιβλίο Γ, 9,10-13) ότι «ίσον το δίκαιον είναι, και έστιν, αλλ’ ου πάσιν αλλά τοις ίσοις· και το άνισον δοκεί δίκαιον είναι, και γαρ έστιν, αλλ’ ου πάσιν αλλά τοις ανίσοις».

Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι δεν μπορεί να υπάρξει ισοτιμία, ούτε ισότιμη σύμβαση, ανάμεσα σε άνισα μέρη. Ισότιμη σύμβαση υπάρχει μόνο απέναντι σε πραγματικά ίσους.

Όπως εύστοχα σχολίαζε ο φημισμένος Γερμανός νομοδιδάσκαλος και οικονομολόγος του 19ου αιώνα Άντον Μένγκερ, «δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανισότητα από την ίση μεταχείριση ανίσων.» Γι’ αυτό και ο R. T. Ely, που από πολλούς θεωρείται ο πρύτανης της οικονομικής επιστήμης στις ΗΠΑ, έλεγε ότι «μόνο οι δυνατοί και οι ισχυροί είναι υπέρμαχοι της ελεύθερης σύμβασης δίχως κανέναν έλεγχο και περιορισμό. Η ελεύθερη σύμβαση προϋποθέτει ίσους πίσω από το συμβόλαιο για να μπορέσει να υπάρξει ισότητα.» Γι’ αυτό και ας τα αφήσουμε αυτά τα περί «κράτους δικαίου» και «συμβατικής ισοτιμίας».

Κράτος δικαίου είναι εκείνο το κράτος που προασπίζεται με όλα τα έννομα μέσα τα συμφέροντα της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών του και όχι εκείνο που τα ξεπουλά προκείμενου να προασπίσει τα συμφέροντα των δανειστών.

Κράτος δικαίου υπάρχει και λειτουργεί μόνο ως κυρίαρχο κράτος και όχι ως προτεκτοράτο τραπεζιτών και κερδοσκόπων που έχουν εξαγοράσει το εγχώριο πολιτικό σύστημα για να λεηλατήσουν τη χώρα.

Διαβάστε όλοκληρο το άρθρο εδώ: Τι είναι δίκαιο και τι άδικο;

---------------------------

Ακολουθεί ένα παράδειγμα μιας τέτοιας ανισότιμης σύμβασης.

Στη δικαστική υπόθεση Τζερόμ Ντέιλι (wikipedia)

Το 1969 στην Αμερική αναφέρθηκε μια δικαστική υπόθεση κάποιου Τζερόμ Ντέιλι του οποίου το σπίτι ήθελε να κατασχέσει η τράπεζα που του είχε δώσει εξ αρχής
το δάνειο για να το αγοράσει. Η αντίρρηση του ήταν ότι το συμβόλαιο της υποθήκης προέβλεπε ότι τόσο αυτός όσο κι η τράπεζα θα αντάλλασαν κάποιο αγαθό.
Αυτό είναι νομικά γνωστό ως αποζημίωση.
Αποζημίωση: Η βάση ενός συμβολαίου. Αμοιβαία ανταλλαγή ιδιοκτησίας.

Ο κύριος Ντέιλι εξήγησε ότι τα χρήματα δεν ήταν ιδιοκτησία της τράπεζας. Καθότι δημιουργήθηκαν από το πουθενά με το που συνάφθηκε η συμφωνία για το δάνειο.


Στο "Σύγχρονοι Νομισματικοί Μηχανισμοί" για τα δάνεια;
Όταν οι τράπεζες χορηγούν δάνεια, παίρνουν υποσχετικές με αντάλλαγμα χρήματα.
Τα αποθεματικά δεν μεταβάλλονται από τις συναλλαγές δανείων. Αλλά με νέες καταθέσεις απαιτείται και αύξηση των αποθεματικών.
Με άλλα λόγια, τα λεφτά δεν προκύπτουν από το τρέχον ενεργητικό των τραπεζών οι τράπεζες τα επινοούν, χωρίς να προσφέρουν κάτι περισσότερο πέραν κάποιας θεωρητικής έγγραφης υποχρέωσης.

Κατά τη διάρκεια της δίκης, κατέθεσε κι ο πρόεδρος της τράπεζας, ο κύριος Μόργκαν.
Ο δικαστής στο υπόμνημα του ανέφερε ότι ο Πλέντιφ, ο πρόεδρος της τράπεζας παραδέχτηκε ότι δημιούργησε σε συνεργασία με το FED τα χρήματα και τα δάνεια προσαρμόζοντας τα λογιστικά του βιβλία. Τα χρήματα και τα δάνεια προέκυψαν
όταν αποφάσισαν να τα δημιουργήσουν. Ο Μόργκαν παραδέχτηκε ότι δεν υπήρχε
νόμος που να το επέτρεπε αυτό. Η ύπαρξη των χρημάτων πρέπει να έχει νομική υπόσταση.
Το δικαστήριο αποφάνθηκε ότι δεν υπήρχε αυτή. Ενώ ο δικαστής πρόσθεσε: "Μόνο ο Θεός μπορεί να φτιάξει κάτι με αξία από το τίποτα".

Μετά από αυτή την αποκάλυψη, το δικαστήριο αρνήθηκε το δικαίωμα κατάσχεσης στην τράπεζα κι ο Ντέιλι κράτησε το σπίτι του. Οι επιπτώσεις αυτής της
δικαστικής απόφασης είναι τεράστιες. Διότι κάθε φορά που δανείζεστε
λεφτά από την τράπεζα είτε είναι δάνειο με υποθήκη, είτε χρέωση πιστωτικής κάρτας
λεφτά που παίρνετε είναι πλαστά και μια νόθα μορφή αποζημίωσης. Κατά συνέπεια ακυρώνεται και η αποπληρωμή του συμβολαίου. Αφού η τράπεζα δεν είχε ποτέ
στην ιδιοκτησία της τα χρήματα. Δυστυχώς αυτές οι νομικές λεπτομέρειες υποκρύπτονται κι αγνοούνται. Κι ο κύκλος της μεταφοράς πλούτου και χρεών συνεχίζεται για πάντα.

---

Αν θέλουμε λοιπόν να αποδείξουμε οτι αυτή τη στιγμή οι έλληνες έχουν πέσει θύματα μιας ανισότιμης και άδικης σύμβασης υπάρχουν τρόποι να το κάνουμε.

Το πρωτο βήμα είναι οι αποδείξεις: Πρωτοβουλία για τη Συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του Ελληνικού Δημόσιου Χρέους