Μερικά ερωτήματα προκύπτουν για την εφαρμογή μιας Άμεσης Δημοκρατίας στην παρούσα κοινωνικο/πολιτική φάση.

• Πως θα εξασφαλισθεί η συμμετοχή;
• Πως θα εξασφαλισθεί το υψηλό κοινωνικό γίγνεσθαι αλλά και η σχετικές γνώσεις αυτών που συμμετέχουν;
• Ποιος θα είναι ο τρόπος διεξαγωγής ψηφοφοριών (internet; κάλπες;)
• Θα πρέπει να καταργηθούν τα κόμματα;
• Ποιος θα ελέγχει τα αποτελέσματα;

Και πολλά άλλα ερωτήματα προκύπτουν.



Για να πετύχει μια άμεση δημοκρατία θα πρέπει να πληρούνται κάποιες προϋποθέσεις, διαφορετικά, εύκολα και χωρίς να το πάρει κανείς είδηση ομάδες ατόμων, συμφερόντων κλπ, μπορούν να καπηλευτούν και αυτόν τον τύπο Δημοκρατίας.


Δυστυχώς εκείνοι που ασχολήθηκαν τα τελευταία 100 χρόνια με την πολιτική, φρόντισαν είτε με την ασχετοσύνη τους, είτε επί τούτης να δημιουργήσουν μια κοινωνία αμόρφωτων (κι όχι αναγκαστικά με την ακαδημαϊκή έννοια) ανθρώπων, έτσι ώστε να μπορούν να τους χειραγωγούν ανάλογα με τις εκάστοτε πολιτικές τους προθέσεις ή τα πολιτικό-οικονομικά τους συμφέροντα.


Αν σήμερα εφαρμόζαμε την Άμεση δημοκρατία, θα αποκλείονταν μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων που απαρτίζουν την κοινωνία.

Πρέπει να καταλάβουμε ότι όλοι οι άνθρωποι δεν έχουν τις ίδιες αντιλήψεις κι αυτό δεν οφείλεται σε κάποιον υψηλό η χαμηλό δείκτη νοημοσύνης αλλά στο περιβάλλον στο οποίο έχουν διαμορφωθεί και μεγαλώσει ή εργάζονται.

Η αντίληψη ενός εργαζόμενου στον τομέα της πληροφορικής μπορεί να απέχει παρασάγγας από εκείνη του γεωργού, όπως και εκείνη της νοικοκυράς από του ναυτεργάτη στα ναυπηγία κλπ.


Αυτό που όλοι από κοινού μοιράζονται δεν είναι θέμα αντίληψης αλλά στυγνής πραγματικότητας και είναι ότι όλοι νιώθουν (και ουσιαστικά είναι) αδικημένοι από την παρούσα κατάσταση κι από τους παρόντες θεσμούς.


Δεν είναι λοιπόν θέμα συμμετοχής σε ένα νέο πολίτευμα, είναι θέμα συμμέτοχης σε μια δίκαιη και βιώσιμη κοινωνία.


Ίσως θα πρέπει να αφήσουμε για λίγο καιρό ακόμα στην άκρη την υπόθεση της άμεσης δημοκρατίας, τουλάχιστον όχι έτσι όπως την φαντάζονται κάποιοι ή τουλάχιστον έως ότου το γνωσιακό επίπεδο αλλά και το συναίσθημα ευθύνης στο σύνολο της κοινωνίας μας να έχει ανέβει αρκετά παραπάνω από ότι είναι σήμερα, κάτι που θα εξασφάλιζε την μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή.


Ο πρωταρχικός μας στόχος θα πρέπει να είναι η εξάλειψη της αδικίας και των αιτιών που την δημιουργούν.

Το παρόν σύστημα έχει αποτύχει γιατί βασίζεται σε μια απαρχαιωμένη οικονομία θεωρώ όμως ότι τα πρώτα βήματα εξυγίανσης και εκμηδένισης του κοινού αισθήματος της αδικίας, ίσως και μετάβασης σε ένα εντελώς διαφορετικό κοινωνικό σύστημα, θα πρέπει να προκύπτουν μέσα από της πραγματικές ανάγκες τις κοινωνίας και να έχουν ρεαλιστικές εφαρμόσιμες προεκτάσεις.

Αν σήμερα εφαρμοζόταν η "Άμεση δημοκρατία" το 90% (ίσως και παραπάνω) της κοινωνίας θα αποκλειόταν...κάνοντας ετσι ευκολότερη την μεταβαση στην "Οχλοκρατία"

Συμπληρώνοντας και κάτι για το τέλος....δεν υπήρξε ποτε, ουτε πρόκειται να υπάρξει, πραγματική δημοκρατία σε μια χρηματοπιστωτική οικονομία.

σκεφτείτε το.