1.  Σταματήστε να ξοδέψετε χρόνο με τους λάθος ανθρώπους. - Η ζωή είναι πολύ μικρή για να περνάτε το χρόνο σας με ανθρώπους που σας ξεζουμίζουν. Αν κάποιος σας θέλει στη ζωή του, τότε θα δημιουργήσει χώρο για εσάς. Δεν θα πρέπει αγωνίζεστε για αυτόν τον χώρο. Ποτέ, μην επιβάλετε την παρουσία σας σε κάποιον που δεν βλέπει την αξία σας. Και να θυμάστε, δεν είναι οι άνθρωποι που στέκονται στο πλευρό σας όταν είστε στο καλύτερό σας, αλλά αυτοί που στέκονται δίπλα σας όταν είστε στη χειρότερη φάση της ζωής σας αυτοί που είναι αληθινοί φίλοι.

2.  Σταματήστε να τρέχετε μακριά από τα προβλήματά σας. - Αντιμετωπίστε τα.
Όχι, δεν θα είναι εύκολο. Δεν υπάρχει άτομο στον κόσμο, ικανό για άψογο χειρισμό κάθε γροθιάς του ρίχνεται από την ζωή. Κανείς δεν είναι σε θέση να λύσει άμεσα τα προβλήματα που του εμφανίζονται. Δεν λειτουργούν έτσι τα πράγματα. Στην πραγματικότητα, ταραζόμαστε, λυπούμαστε, αγχωνόμαστε, πονάμε, σκοντάφτουμε και πέφτουμε. Αυτός όμως είναι ο τρόπος που εμπειρικά μαθαίνουμε από την ζωή - να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα, να μάθουμε, να προσαρμοστούμε, και να τα λύνουμε με την πάροδο του χρόνου. Αυτή η διαδικασία είναι που μας διαμορφώνει ως άτομα.

Ζούμε πάνω σε έναν πλανήτη που δημιουργήθηκε πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια και ταξιδεύει στο διάστημα σε έναν διαρκή χορό γύρω από τον Ήλιο με ταχύτητα 924.704 χιλιόμετρα την ώρα.

Η Γη (και όλοι οι υπόλοιποι πλανήτες) δημιουργήθηκε από τα απομεινάρια του νέφους αερίων από το οποίο δημιουργήθηκε ο Ήλιος.

Τελικά είμαστε μια κοινωνία εθισμένη σε "παυσίπονα", δεν εξηγείται διαφορετικά αυτή η κατρακύλα που βιώνουμε καθημερινά σε όλα τα επίπεδα.

Δεν φταίμε εμείς, δεν φταίνε εκείνοι....κανείς δεν φταίει, αυτή η έκφραση πρέπει να αρχίσει να σβήνεται από το μυαλό μας γιατί ουσιαστικά δεν υφίσταται τέτοιο θέμα.

Όλοι κάπως μάθαμε, ξεκινώντας από την παιδική ηλικία φτάνοντας στην ωριμότητα παίρνοντας τις περισσότερες φορές μονοπάτια που άλλοι έχουν προδιαγράψει για εμάς.
Μονοπάτια όπου με τον έναν η με τον άλλο τρόπο έχουμε αναγκαστεί μέσα από αυτό το φαύλο κοινωνικό σύστημα να νομίζουμε ότι επιλέγουμε.

Μερικά ερωτήματα προκύπτουν για την εφαρμογή μιας Άμεσης Δημοκρατίας στην παρούσα κοινωνικο/πολιτική φάση.

• Πως θα εξασφαλισθεί η συμμετοχή;
• Πως θα εξασφαλισθεί το υψηλό κοινωνικό γίγνεσθαι αλλά και η σχετικές γνώσεις αυτών που συμμετέχουν;
• Ποιος θα είναι ο τρόπος διεξαγωγής ψηφοφοριών (internet; κάλπες;)
• Θα πρέπει να καταργηθούν τα κόμματα;
• Ποιος θα ελέγχει τα αποτελέσματα;

Και πολλά άλλα ερωτήματα προκύπτουν.

Του Δημήτρη Καζάκη - οικονομολόγου, αναλυτή.

Ορισμένοι ρωτούν, μα είναι σωστό και δίκαιο να μην πληρώσουμε τα δανεικά της χώρας; Δεν είναι παραβίαση των έννομων συμβατικών υποχρεώσεων του ελληνικού κράτους απέναντι σ’ εκείνους που το έχουν δανείσει; Δεν αποτελεί παραβίαση της έννοιας του κράτους δικαίου;

Καταρχάς σχετικά με την έννοια του δικαίου.

Ο Αριστοτέλης έλεγε στα Πολιτικά (Βιβλίο Γ, 9,10-13) ότι «ίσον το δίκαιον είναι, και έστιν, αλλ’ ου πάσιν αλλά τοις ίσοις· και το άνισον δοκεί δίκαιον είναι, και γαρ έστιν, αλλ’ ου πάσιν αλλά τοις ανίσοις».

Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι δεν μπορεί να υπάρξει ισοτιμία, ούτε ισότιμη σύμβαση, ανάμεσα σε άνισα μέρη. Ισότιμη σύμβαση υπάρχει μόνο απέναντι σε πραγματικά ίσους.

Η έννοια του «απεχθούς χρέους»

εμφανίζεται για πρώτη φορά στο Διεθνές Δίκαιο με αφορμή την άρνηση των ΗΠΑ να εξοφλήσουν το χρέος της Κούβας προς την Ισπανία το 1898. Συγκεκριμένα, οι ΗΠΑ ισχυρίστηκαν τότε ότι το χρέος της Κούβας προς την Ισπανία είχε δημιουργηθεί ως αποτέλεσμα συμπαιγνίας της κουβανικής «ηγεσίας» με τους Ισπανούς πιστωτές προκειμένου να κερδοσκοπήσουν εις βάρος του κουβανικού λαού κατά τη διάρκεια της ισπανικής αποικιοκρατίας.